Ruimte voor het team
Midden in de voorbereiding van een nieuw studiejaar kreeg de Faculteit Archeologie van de Universiteit Leiden er een universiteitsbreed project bij. Juist de collega’s die normaal helpen bij het roosteren, waren daarvoor nodig.
Marjet de Ruyter, hoofd Onderwijs- en Studentenzaken, stond voor twee keuzes: mensen inhuren voor het project, óf tijdelijke ondersteuning voor het roosterteam. Ze koos het tweede. “Ik had ook mensen voor het project kunnen inhuren, maar die zijn minder op de hoogte van wat er moet gebeuren.” Zo speelde ze haar eigen team vrij om zich volledig op het project te richten, terwijl de voorbereiding van het studiejaar gewoon door kon gaan.
Vier-ogen-principe
Met zo’n achthonderd studenten is Archeologie weliswaar de grootste archeologie-opleider van Nederland, maar tegelijk de kleinste faculteit van de Universiteit Leiden. Er is één roosteraar, geholpen door collega’s die daarnaast ook andere werkzaamheden hebben. “Je hebt eigenlijk altijd vier ogen nodig om te kijken of het goed gaat.”
De voorbereiding van een studiejaar is volgens Marjet best een intensief en stressvol proces. “Het begint bij het programma van de opleidingsdirecteur, waarna alles op zijn plek moet vallen: vakken in de systemen, studenten die zich kunnen inschrijven, onderwijsruimtes en uiteindelijk een sluitend rooster. Ondertussen leveren docenten hun wensen aan, met alle variabelen van hoorcolleges, werkcolleges en groepsgroottes.”
Op het moment dat er een project bij kwam, ontstond ruimte om roosterondersteuning in te huren. Eén ding wist Marjet zeker: ze had een specialist nodig. “Roostersoftware is echt iets anders dan bijvoorbeeld een digitale leeromgeving. Dat is veel intuïtiever. Bij een roosterapplicatie is dat niet zo. Vanuit een eerdere samenwerking wist ik dat In Principo het programma door en door kent.”
Schaap met de vijf poten
Twee consultants draaiden tijdelijk mee in het roosterproces. Ze namen arbeidsintensief werk uit handen, gaven feedback op de roosters en dachten mee over standaardisatie. Ook brachten ze een tijdlijn aan. Dat stond nog niet op papier, omdat de roosteraar nieuw was en zijn voorganger met andere software had gewerkt. “Het was zowel op een wat tactischer niveau advies geven, als gewoon meedraaien in de operatie en daar werk wegnemen.”
Die combinatie bleek waardevol. “Hoe minder mensen je hebt, hoe meer je op zoek bent naar het schaap met de vijf poten. Iemand die het allebei kan. Je zit vaak met meerdere rollen in één persoon, omdat je gewoon niet de uren hebt om daar allemaal verschillende mensen voor aan te trekken.”
Minstens zo belangrijk was dat de consultants vrijwel direct konden beginnen. “Het was heel fijn dat de consultants zo snel inzetbaar waren. Ik kom meestal op met ideeën die dan ook meteen nú moeten gebeuren”, lacht ze. “Fijn dat mensen daarin meegaan en niet zeggen: ik kan over twee maanden. Maar gewoon: volgende week moet lukken.”
“Hoe minder mensen je hebt, hoe meer je op zoek bent naar het schaap met de vijf poten.”
Marjet de Ruyter
Hoofd Onderwijs- en Studentenzaken
Taal van de roosteraar
Tijdens de samenwerking kreeg Marjet antwoord op een vraag waar ze al langer mee rondliep. “Ik dacht: waarom gaan we niet automatisch roosteren? Dat is gewoon een kwestie van doen.”
De consultants legden uit dat automatisch roosteren alleen onder bepaalde voorwaarden echt voordeel oplevert. In de situatie van de faculteit zou het invoeren van alle benodigde gegevens uiteindelijk meer tijd kosten dan het besparen zou opleveren. “Dat een programma iets kan, betekent niet altijd dat dat winst oplevert.”
Voor Marjet zat de grootste opbrengst niet zozeer in het antwoord, maar in de uitleg erachter. “Niet alle collega’s hebben de taal om precies uit te leggen waarom iets wel of niet kan. Omdat ze het programma nu eenmaal op een bepaalde manier kennen, terwijl ik er geen ervaring mee heb. Dan helpt het als iemand net wat meer inzicht heeft in zo’n systeem en kan uitleggen waarom iets niet werkt.”
“Ik wist dat In Principo de software door en door kent.”
Marjet de Ruyter
Hoofd Onderwijs- en Studentenzaken
Vrolijk en gezond blijven
Toen het grootste deel van het werk achter de rug was, werd de inzet van In Principo weer afgebouwd. “Dan blijven er gewoon wat restjes over en hoef je daar niet iedere keer iemand voor te hebben. Dus het was ook flexibel, en dat was ook heel fijn.”
Tijdens de drukste periode hoefde Marjet niet voortdurend te controleren of alles goed liep. “Ze gaven mij allebei het gevoel dat het goed ging komen. Daar is iemand die ervan af weet; daar hoef ik niet iedere dag langs te gaan om te kijken of het goed gaat.”
Dat gaf haar de ruimte om haar aandacht te richten op wat zij het belangrijkst vindt: haar medewerkers. “Ik hou me veel bezig met het welzijn van mijn medewerkers. Dat staat voor mij eigenlijk op nummer één. En dat de klus wordt gedaan.”
Als ze terugkijkt op die periode, is dat ook wat haar het meest is bijgebleven. “Anders hadden we het denk ik niet gered als team om allemaal vrolijk en gezond te blijven. En dat is mij het meeste waard.”